INSAN DUNYA GIBIDIR;

ICINDE YUZLERCE FIRTINA KOPAR, AMA COGUNU SADECE KENDI BILIR...

Sunday, 6 November 2011

Bayram Gunlugu..

Her Bayram sabahinda, sevgili annecigim seslenir beni uyandirmak icin. Bense muhtemelen ya bir gece once gelmisimdir ya da o sabaha karsi falan. Yorgunumdur yani, yol yorgunu. Annem; hadi kizim kahvalti hazir, dedikce ben bir saga bir sola donerim. Uyanmak istemem cunku, 5 dakika bile kardir benim icin o an:) Sonra tekrar tekrar gelir annecigim.
- Hadi kizim, hadi yavrucugum kalk bak, bugun bayram, simdi bir gelen olur.
- Anne tamam valla bak kalkcam, ama 5 dakika daha uyuyayim, daha cok erken kimse gelmez daha. Millet ancak kahvalti falan ediyordur.
Bu dialog boyle surup giderken, annemin psikolojik baskisina daha fazla dayanamadigim icin kalkarim mecburen:)
Iste bu sabah da kimse seslenmeden kalktim. Hem de saat 8 falandi. Baktim uyanmam icin seslenen eden yok. Salonda falan dolastim biraz, disariyi izledim. Thames sakindi, hava fena sayilmazdi, yagmur ha yagdi ha yagacak seklinde degisik bir hava... Dedim hadi kizim Deniz yat tekrar, bu gun gecmez. Uzar da uzar simdi.
Gercekten de oyle oldu. Yattim tekrar bir-iki saat sonra kalktim. Ewan butun gece calistigi icin butun gun de uyuyor dogal olarak.
Ilk once kendime soyle guzel bir kahvalti hazirladim. Hepsini yemeyecegimi bile bile yaptim. Masayi soyle guzel bi sekil yaptim. Sonra oturdum tek basima gazetemi okurken kahvaltimi yaptim.
Kahvaltimi bitirdikten sonra nedense bir haftadir hayalini kurdugum sucuklu kuru fasulyeyi yaptim:) Hayatimda ya bir kere ya da iki kere yemisimdir ama nedense bu hafta cok canim cekti:)
Baktim daha oglen. Evimi temizledim soyle guzelce. Suan misler gibi kokular geliyor heryerden:) Camasirlarimi yikadim. Bu arada Ewan hala uyuyordu..
Yarin arkadaslarla birlikte yeriz diye cevizli ve cikolata parcali kek yaptim. Cok da guzel oldu ama, himmm yeme de yaninda yat:) Caniniz cekmesin sakin, isteyene yaparim:)
Gurbette bayram boyle birsey galiba diye dusundum sonra..
Simdi bizimkiler evdedir, oglene kadar kimse gelmemistir ama ogleden sonra herkes bir bir gelmeye baslamistir dedim. Ablamlar, abimler de buyukleri dolasmislardir, herkes isini bitirince annemlere gelecektir diye dusundum. Annem yemekleri hazirlamistir, onlar da gelince herkes bir koldan guzel bir Bayram sofrasina otururlar dedim.
Ayca ile Ali'nin evli olarak ilk bayramlari diye aklimdan gecti.
Acaba annemler dun mezarliga anneannemi, dedemi, babaannemi, amcami, yengemi ve tum es-dostu ziyarete gitmisler midir? Ben orada oldukca gitmeye calisiyorum. Insallah gitmislerdir. Ne de olsa bayram, onlar yine bekliyorlardir bir yerlerde, gittigimizde goruyorlardir bizi, seviniyorlardir.
Bugun Tugce Face'e birseyler yazmis beni aglatti buralarda. Ben de cok ozledim amcami, buyuk annemi:( Kapilarinin onunden her gecisimde cama bakiyorum ama kimse yok. Hatta artik o evde baskalari oturuyor olacak. Bir insani kaybetmek, kaybettigini kabullenmek cok zor, cok dokunuyor insana! Insallah hepsi rahat ve huzur icinde uyuyorlardir.
Iste boyle gun gecti sayilir, saat 19:30. Ama simdi bir de bunu gecesi var:)
Haydi bakalim saglicakla kalin!
Huzurlu, Mutlu Bayramlar.
Buyuklerin ellerinden, kucuklerin gozlerinden...