Yuregin susup, mantigin suruklemeye basladiginda ayaklarini,
Daglara donmeli yuzunu insan!
Yeni patikalar, yeni yollar secmeli yuregini ferahlatacak,
Yeni insanlarla tanismali, yeni kesifler yapacak...
Hep isteyip de, birgun yaparim dedigi ne varsa gerceklestirmeyi denemeli,
Her gecen gece olume bir gun daha yaklastigini ve zamanin bir nehir, kendisinin bir sal olup da,
O dursa da, yolculugun devam ettigini anlamali...
Bas dondurucu bir hizla geciyorsa birbirinin ayni gunler,
Her aksam ayni can sIkIntisiyla eve geliyorsa,
Degistirmeye calismali birseyleri...
Kucuk seylerle baslamali belki,
Ornegin; bir kac durak once inip servisten, otobusten, yurumeli eve kadar.
Yuregine takmali gunes gozluklerini, gordugunu hissedebilmeli...
Sagligini kaybedip, olumle yuzyuze gelmeden once degerli olmali hayat!
Illa buyuk acilar cekmemeli kucuk mutluluklari farketmek icin.
Baskasinin yerine koyabilmeli kendini,
Aglayan birine "gul"
Inleyen birine "sus" dememeli...
Aglayana omuz, inleyene care olabilmeli.
Su adaletsiz, merhametsiz dunyaya ayak uydurmamali;
Sevgisiz, soysuz kalarak...
Dikeni yuzunden hesap sormak yerine gulden,
Derin bir soluk alip, hapsetmeli kokusunu icine...
Gunesin dogusunu sevmeli,
Arada bir seher yeli oksamali saclarini...
Karda, yagmurda; sevincine, coskusuna,
Firtinada, boranda; ofkesine, isyanina ortak olabilmeli doganin...
Bir cocugun ilk adimlariyla umudu,
Bir gencin dusunceleriyle gelecegi,
Bir yaslinin hatiralarinda gecmisi gorebilmeli...
Calismadan basarmayi,
Sevmeden sevilmeyi,
Mutlu etmeden mutlu olmayi beklememeli...
Ama kucuk, ama buyuk, her hayal kirikligi, her aci; bir firsat yasamdan yeni birseyler ogrenebilmek icin!
Cunku hic dusmemissen,
El vermezsin kimseye kalkmasi icin!
Hic caresiz kalmamissan,
Dermani olamazsin dertlerin!
Aglamayi bilmiyorsan,
Nesesizdir kahkahalarin!
Merhaba dememissen,
Anlamsizdir elvedalarin!
Ne herkesi dusunmekten kendini,
Ne de kendini dusunmekten herkesi unutmamali.
Bilmeli; cok kisa oldugunu hayatin, hep vermek ya da hep almak icin...
Sadece anlatacak birseyleri oldugunda degil,
Soyleyecek birseyler bulamadiginda da dinlemeli!
Akli ve kalbi ile katilabilmeli sohbetlere!
Hafizasi olmali insanin,
Hic degilse ayni hatalari, ayni bahanelerle tekrarlamamasi icin!
Sorulari olmali, yanitlari bulmak icin bir omur harcayacak!
Dostlari olmali, ruhunun ve zihninin sinirlarini zorlayacak!
Herkese yetecek kadar buyuk olmali sevgisi,
Ama kapasitesi sinirli olmali yureginin ki; hakkini verebilsin sevdiklerinin.
Zaman bulabilsin, bir tesekkur ve bir elveda icin...
Yasam dedikleri bir sinavsa eger,
Asla vazgecilmemeli sevmek ve ogrenmekten!
Ama,
Herkesi sevemeyecegini de, herseyi bilemeyecegini defarketmeli insan!
Tipki herseye sahip olamayacagi gibi!
Zamanin ninnisinde uykuyla gecirmemeli hayati...
(Alinti)
No comments:
Post a Comment